نوشته‌های بی‌خواننده

یادداشت‌های روزمره‌ی ما، بدون هیچ قید خاصی

آموزش فارسی باستان – 2 – درباره‌ی فونت پارسوماش

with 4 comments

«پارسوماش» نام کهن شهری است که الان می‌نامیم «مسجد سلیمان». سازنده‌ی گمنام فونت Parsoomash هم به افتخار همین شهر که زمان هخامنشیان مرکزیت سیاسی اقتصادی داشته است، قلم را نامگذاری کرده است.

فونت پارسوماش یک خوبی دارد و یک بدی. خوبی‌اش این است که حروفش روی حروف انگلیسی صفحه کلید نگاشت شده‌اند. یعنی اگر می‌خواهید به خط میخی بنویسید ب، کافی است با این فونت بنویسید b. اینجوری کار با فونت برای تازه‌کارها آسان‌تر است.

بدی فونت پارسوماش این است که از استاندارد یونی‌کد مربوط به خط میخی تبعیت نمی‌کند. یعنی به معنی دقیق کلمه فونت فارسی باستان به حساب نمی‌آید و بیشتر یک نقاشی روی حروف استاندارد انگلیسی است (چیزی شبیه Wingdings)

به هر حال این فونت پارسوماش کار ما را راه می‌اندازد پس برویم سراغ اصل مطلب …
بخشهای دیگر را هم ببینید

Written by علی گنجه ای

ژانویه 14, 2008 روی 12:39 ب.ظ

ارسال شده در خط میخی

4 نظر

Subscribe to comments with RSS.

  1. میخوام همینجا ازت قول بگیرم که آموزش خط میخی و فارسی باستان رو از الف ش شروع کنی چون من که خیلی خوشم اومده

    امیر باقری

    ژانویه 14, 2008 at 1:22 ب.ظ

  2. تو Word من این فونت رو انتخاب می کنم انتخاب نمی شه ؟!

    مهران

    ژانویه 15, 2008 at 7:49 ق.ظ

  3. salam bar shoma
    man age bekham khate mikhi yad begiram bayad ba ki sohbat konam?
    khahesh mikonam mano rahnemaeei konid
    man az shoma mikham ke be man ketab moarefi konid

    پونه

    سپتامبر 19, 2008 at 1:34 ب.ظ

  4. az ahura mazdaye bozorg baray shoma piruzy talab mikonam .

    meysam

    اکتبر 26, 2008 at 2:21 ب.ظ


يك پاسخ برايش بگذاريد